Pomoc psychologiczna:

Trudności edukacyjne związane z obniżoną motywacją, niskim poczuciem sprawstwa, efektywności. Doświadczaną bezradnoś-cią oraz lękiem przed oceną, porażka. Często dziecko, Młody Człowiek angażuje się, chce osiągnąć sukces- a nie daje rady!? – co się dzieje?

Warto poszukać odpowiedzi, ponieważ nie zawsze emocje, motywacja są przyczyna niepowodzeń.

Często rodzic ma wiele pomysłów, ale dziecko, Młody Człowiek nie zawsze chce słuchać… jednak szukanie rozwiązań to droga konstruktywnego rozumienia sytuacji.

 

Problemy emocjonalne:

lęk separacyjny (dziecko, nie potrafi rozstać się z rodzicem – odczuwa wysoki poziom zagrożenia), lęk przed samotnością, ciemnością, przed nowym/nieznanym, lęk ekspozycyjny (kiedy inni się patrzą). Dziecko doświadcza, a nie potrafi tego powiedzieć, nagle się zmienia – Rodzic patrząc na nie zadaje sobie pytanie „co się dzieje”

Nie tylko lęk bywa dezorganizujący jest przecież całe spektrum problemów w obszarze emocji:

• trudności z kontrolą emocji

• emocje nieadekwatne do sytuacji (krzyk, ataki złości, buntu – na zadane przyjaźnie pytanie lub propozycję wspólnej zabawy, działania)

• obniżony nastrój, wycofanie z kontaktu, czy wręcz zamknięcie się na informacje, ludzi – „osamotnienie z przymusu??!!”

można stworzyć szansę zmiany, przywrócić radość i zadowolenie oraz odkryć potencjał pokonywania przeszkód lub świadomej rezygnacji z czegoś  „bo nie wszystko trzeba, musisz zdobyć” jest to pozytywna umiejętność życiowa.

 

Trudności z zachowaniem:

nadpobudliwość, nieadekwatność zachowań do sytuacji, postawa bierności, lekceważenia, roszczeniowa. „Mała księżniczka” „Wódz i Buntownik” a czasem „BABA-JAGA” i jak tutaj nadążyć za dzieckiem?! Są sytuacje, że rodzic patrząc na zachowanie swojego dziecka, wzdychając, myśli „dziwne, niepojęte – skąd, dlaczego……? …czas na zmianę!!!!

 

Każde Dziecko, Młody Człowiek jest NIEPOWTARZALNĄ INDYWIDUALNOŚCIĄ, dlatego właśnie z jego perspektywy powinno spojrzeć się na jego doświadczenie codzienności.

 

Diagnoza w zakresie:

• oceny rozwoju małego dziecka 0-3 r. ż.

• określenia potencjału rozwojowego 5-6 latków

• ryzyka trudności edukacyjnych , rozwojowych oraz określenia przyczyny i mechanizmu  ich występowania u dziecka wczesnoszkolnego oraz gimnazjalnego

• szczegółowej analizy trudności w obszarze emocjonalnym, wolicjonalnym i działaniowym

• oceny rozwoju psychoruchowego dziecka niepełnosprawnego

 

Praca z dzieckiem niepełnosprawnym intelektualnie, słabo widzącym, niewidomym, ze sprzężoną niepełnosprawnością w aspekcie:

• budowania poczucia sprawstwa, efektywności „Ja potrafię…”

• treningu  umiejętności samodzielnego działania w obszarze edukacyjnym i życia codziennego

• wspomagania i stymulowania funkcji, obszarów osłabionych (wypracowanie mechanizmu kompensacji )

• pokonywania izolacjonizmu oraz inwalidyzmu (eliminowanie wejścia w rolę „chorego” oraz postawy bierno-roszczeniowej wobec otoczenia)

• opracowanie indywidualnego programu oddziaływań wspierających rozwój(program usprawniania uwzględnia czynniki: wrodzone, fizyczne, aktywność własną, środowisko, sytuacje rodzinną i wychowanie.

 

Doradztwo zawodowe:

A przecież każdy chce osiągnąć i zrealizować swoje pragnienia, cele!!!

Często jest tak, że wybrana szkoła, wybrany kierunek studiów – nie jest drogą samorozwoju, satysfakcji?!

Jeśli w obszarze określenia własnej drogi, kariery zawodowej pojawia się niepewność, dużo pomysłów działania to warto zastanowić się, czy można coś zmienić i próbować nakreślić wariant optymalny?!

 

 

Zajęcia stymulujące rozwój psychoruchowy:

system pomocy dzieciom z niepowodzeniami w nauce; jest on przydatny w pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym, jak i młodszym wieku szkolnym klasy I-III .

Celem stymulacji rozwoju, jest zaspokojenie potrzeb poznawczych i emocjonalnych dziecka, przez dostarczenie mu doświadczeń dostosowanych do jego możliwości i potrzeb rozwojowych. Działania takie przygotowują je  do usprawnienia przebiegu  istniejących umiejętności oraz  do osiągnięcia nowych kompetencji rozwojowych .

 

Metoda Dobrego Startu (MDS):

stymuluje rozwój psychomotoryczny dziecka. Podstawą jej jest założenie, że rozwój psychiczny ściśle wiąże się z rozwojem ruchowym. Stymulacja psychomotoryczna ma na celu usprawnianie i harmonizowanie współdziałania motoryki i psychiki przez korekcję i kompensację zaburzonych funkcji. W metodzie Dobrego Startu mieszczą się ćwiczenia wspomagające obydwa te obszary rozwoju. Występują w niej trzy elementy: słuchowy (piosenka - muzyka i tekst), wzrokowy (wzór graficzny - figura  geometryczna lub litera) i ruchowy (wykonywanie ruchów w celu odtwarzania wzorów graficznych, dostosowanych do rytmu piosenki). Celem metody jest usprawnianie procesów: słuchowego, wzrokowego, dotykowego, ruchowego oraz ich koordynacji w aspekcie celowej ich współpracy tzw. integracji percepcyjno-motorycznej.

 

Zajęcia prowadzone są:

• indywidualnie z dzieckiem

• grupowo (istnieje szansa poprowadzenia takich zajęć na terenie placówki: przedszkola, szkoły)

 

Metoda N.C. Kephart'a:

głównym założeniem tej metody jest stymulacja i korekta funkcji percepcyjno-motorycznych,

co sukcesywnie powoduje poprawę w aspekcie szybkości, elastyczności procesów: spostrzegawczości, wyobraźni, uwagi, pamięci, myślenia. Znacząco poprawia się funkcjonowanie motoryki małej i dużej w zakresie celowości, efektywności. Dziecko zaczyna wykonywać czynności, które kiedyś sprawiały mu trudność oraz podejmuje nowe działania, których do tej pory nie znało. W trakcie zajęć dziecko podejmuje kierowaną  aktywność ruchową z wykorzystaniem ciekawych propozycji zabaw,  pomocy, sprzętu.

Zajęcia prowadzone są indywidualnie z dzieckiem.

 

Terapia taktylna:

wspomaganie dotykiem rozwoju psychoruchowego. Uczucie, że jest się dotykanym, zwiększa produkcję specyficznego hormonu w mózgu: Nerwowego Czynnika Wzrostu (NCW), który podwyższa aktywność układu nerwowego, a zwłaszcza wpływa na rozwój sieci nerwowej. Gdy dzieciom brak dotyku, wykazują one obniżone funkcjonowanie sensoryczne, ruchowe i psychiczne.

 

W terapii taktylnej stymuluje się produkcję nerwowego czynnika wzrostu, oddziaływuje się również na pracę przysadki, podwzgórza i szyszynki, które aktywizują ośrodek kontroli sensorycznych - ruchowych bodźców, wpływają na dojrzałość niektórych funkcji psychicznych.

 

Dotyk jest niezbędny, aby utrzymać aktywność układu limbicznego, który budując emocjonalny stosunek do nowych sytuacji jest bramą do nowego uczenia się. (za autorką dr Swietłaną Masgutową)

Wskazania: dzieci z dysleksją, nadpobudliwością ruchową, trudnościami emocjonalnymi, edukacyjnym i opóźnieniem rozwoju psychoruchowego.

Zajęcia prowadzone są indywidualnie z dzieckiem.

Pomoc psychologiczna: